<-BlogTitle->

.:: محل تبليغات شما ::.
 

نوروز باستانی خجسته باد

  • دسته بندی:

همنوردان عزیز گروه کوهنوردی نارون فرارسیدن نوروز باستانی را به یکایک شما تبریک عرض می کند ...
[Post Image]

جشن نوروز جمشیدی، روز اورمزد، روز نخست فروردین ماه، آغاز بهار در روی زمین بر پایه‌ی سنجیده ترین اندازه گیری اخترشناسی و گاهشماری در جهان، بزرگترین و باشکوه ترین جشن‌ کهن در همه‌ی ایران بزرگ است.

جشن نوروز از نخستین روز بهار همراه با شکوفه‌ی درختان و سرسبزی نهاد (طبیعت، Nature) و شادی آغاز می‌شود. برابر با گفته‌ی باستان شناسان، در گذشته این جشن یک ماه به درازا می‌کشید ولی امروز تا جشن سیزده دنبال می‌شود.
جشن نوروز را بسیاری از بزرگان جهان باشکوه ترین جشن گیتی نامیده‌اند و بزرگترین جشن مردمی ایرانیان است که از روزگاران بسیار دور برای ما به یادگار مانده است و بنیاد میتُخت (اسطوره، Myth) آن را به جمشید شاه پیشدادی پیوند می‌دهند، همچنانکه این جشن تا امروز به نام جشن نوروز جمشیدی آوازه مند است.
‌گویند به زمان جمشید شاه سرما و توفان بزرگی ایرانویچ را فرا می‌گیرد و در پایان سال سوم، در آغاز بهار سرما و توفان به پایان می‌رسد و به شادی آن، جشن بزرگی برپا می کنند، که جشن نوروز می‌نامند.
داستان دیگری چنین می‌گوید: جمشید شاه پس از یک زنجیره بهسازی‌های چپیره‌ای (اجتماعى) بر تخت زرین نشست و دوری (فاصله) میان دماوند تا بابل را در یک روز پیمود و آن روز، روز هرمزد از فروردین ماه بود. چون مردم این شگفتى را از وى بدیدند، جشن گرفتند و آن روز را نوروز خواندند.
جشن نوروز پر بار از فرزانش کهن ایرانی است و هنوز جای بسیار برای کاوش دارد و هرچه گفته شود کم است. اگر به گذشته باز گردیم و آیین‌های فراموش شده‌ای همچون بابا نوروز (عمو نوروز)، خواجه پیروز (حاجی فیروز)، پنجه یا بهیزک و… را نیز به آن بیافزاییم، خواهیم دید که جشن نوروز بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که امروز هست.
جشن نوروز با همه‌ی دشمنی‌هایی که در درازای زمان دیده و می‌بیند، هنوز استوار و پا برجا خود را به رخ جشن های جهان می‌کشد.

سبزه یا ششه:
ایرانیان باستان ده روز مانده به جشن نوروز، به انگیزه‌ی فراوانی در سال نو، سه سینی سبزه از گندم و جو و ارزن به نماد هومت = پندار نیک، هوخت = گفتار نیک و هوورشت = کردار نیک، می کاشتند. رنگ سبز آنان، رنگ پاترمی (ملی) ایرانیان و کیش زرتشت است که نماد امرداد امشاسپند “بی مرگی و جاودانگی” است و آن را مایه‌ی بالندگی فروَهر درگذشتگان می‌دانستند.
همچنین در گذشته ایرانیان باستان دانه‌‌های گندم، جو، برنج، لوبیا، میچوک (عدس)، ارزن، نخود، کنجد، باسمر (باقلا)، کاجیله، بلال، و ماش به شماره‌ دوازده ماه را در ستون‌هایی از خشت خام بر می‌آوردند که بالیدن هر یک را به شگون نیک می‌گرفتند و بر آن بودند که آن دانه در سال نو مایه‌ی فزونی و باروری خواهد بود.

اندیشه و فرزانش خانه تکانی:
ایرانیان باستان و زرتشتیان امروز بر این باور هستند که فروَهر مردگان {ریشه‌ واژه‌ی فروردین} در این روز‌ها برای سرکشی بازماندگان خود به زمین فرود می‌آیند و اگر خانه را پاکیزه، آراسته و بستگانشان را شاد ببینند، شادمند می‌شوند و برای باز ماندگان خود نیایش می‌کنند و گر نه، اندوهگین و افسرده باز می‌گردند.
با خانه تکانی، کاشانه‌ی خود را برای برگزاری باشکوه تر جشن نوروز از بیرون و درون پاکیزه، آماده و آراسته می‌کنند. خانه تکانی همچنین نشان از فرزانش کهن ایرانی دارد که می‌گوید در پی آشفتگی، آراستگی و پاکیزگی می آید.

هفت سین:
یکی دیگر از آیین و پیک نوروزی سفره‌ی‌ هفت سین است که شمار آن از هفت امشاسپندان آیین زرتشت سرچشمه می‌گیرد. دکتر بهرام فره وشی در جهان فروری، ریشه‌ی واژه‌ی هفت سین را از چیدن “هفت سینی” بر خوان نوروزی می‌داند که به آن هفت سینی می‌گفتند و با گذشت زمان و افتادن “ی” پایانی آن به گونه هفت سین در آمده. به گفته‌ی او هنوز هم در برخی از روستاهای ایران این سفره را، سفره‌ی‌ هفت سینی می‌ گویند.

چیزهایی که روی سفره‌ی‌ هفت سین می چینند بدین شمارند:
خانواده های زرتشتی سه قاب از سبزه به نماد اندیشه نیک ، گفتار نیک ، کردار نیک بر خوان می نهنند تا موجب فراوانی در سال نو شود رنگ سبز آن رنگ ملی ایرانیان و نماد امرداد امشاسپند می باشد .

سمنو( مایه خمیر) که نماد خوبی برای زایش و باروری گیاهان توسط فروهرهاست و از جوانه های ناز رسیده گندم تهیه می شود

سنجد بو و شکوفه آن سرچشمه دلدادگی باروری و زایندگى و عشق است

سماق چاشنی و محرک شادی در زندگی به شمار می روند

سیر و سرکه برای گندزدایی و پاکیزگی می باشد

آب و ماهی سرخ نماد خورداد امشاسپند به معنی سرزندگی و شادابی و تندرستی، رسائی است

سیب سرخ (میوه جات) نماد سپندارمزد امشاسپند ، فروتنی و مهر و شیدایی

سکه نماد ی از شهریور امشاسپند(نگهبان فلزات )به نیت درآمد و ثروت انتخاب شده است و شهریارى آرزو شده با کشور جاودانى و نیرومندی

کتاب مقدس هم یکی از پایه اصلی خوان نوروزی به تناسب مذهب خود کتاب مقدسی را که قبول دارد بر سر سفره می گذارد و نماد اهورامزدا است نسک (کتاب) سپند (مقدس، saint): نماد اهورامزدا {بر پایه‌ی باور هر کسی، زرتشتیان: گات‌ها، یهو‌یان: تورات، مسلمانان: قران، مسیحیان: انجیل و برخی حافظ و…}

آینه و آفرینگان (شمعدان) نماد اردیبهشت امشاسپند به معنی نور روشنایی و حتما با ید در بالای سفره جای بگیرد

شیر و تخم مرغ نماد وهمن امشاسپند و پندار نیک و نوزایی به معنای نطفه و باوری وزایش است

نان و پنیر و سبزی نقل شبرینی و آجیل همگی نمادی از داده های اهورایی میباشد

اسپند و آویشن: نماد تندرستی و فرخندگی
نارنج: نماد گوی زمین و گردی آن
گلاب: نماد آب ریزان یا آب پاشان
انار: نماد پارسایی و پاکی

برگزاری جشن نوروز:
زرتشتیان و یا ایرانیان کهن د‌ر نخستین بامداد نوروز در کنار چهارچوب پایین در ورودی خانه اندکی آویشن می‌ریزند که نشان برپایی جشن در آن خانه است.
زرتشتیان در نخستین روز سال نو به نیایشگاه مکان زندگی خود می‌روند تا سال نو را با همبستگی با یکدیگر و نیایش به درگاه اهورامزدا آغاز نمایند و سپس مانند هر ایرانی دیگر به دیدار بزرگان، خویشاوندان و آشنایان می‌روند.

و در پایان فردوسی درباره جشن نوروز چنین می گوید:

به جمشید بر، گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند
سر سال نو هرمز و فروردین بر آسوده از رنج، تن دل، زکین
بزرگان به شادی بیاراستند می و جام و رامشگران خواستند
چنین روز فرخ از آن روزگار بمانده از آن خسروان یادگار

جشن نوروز و سال نو ٣٧۴٨ ایرانی ( ١٣٨٩ هجری) فرخنده باد ، شاد و پیروز باشید!

  • نوشته : روابط عمومی گروه کوهنوردی نارون
  • تاریخ: ٢٦ اسفند ۱۳۸۸
  • نظرات ()

  • narvangroup

    narvangroup

    http://narvangroup.persianblog.ir

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    Blog