<-BlogTitle->

.:: محل تبليغات شما ::.
 

قلعه میران (قلعه موران،قلعه ماران) رامیان

  • دسته بندی:

ارتفاع 2430  متر

 

قلعهء ماران پنج مسیر صعود دارد :

1- سید کلاته، جامه شوران، قله

2- شش آب، پاقلعه، قله

3- شش آب، پا قلعه، سرگل، قله

4- خان‌ببین، شیرآباد، پشمکی، قله

5- علی‌آباد ، زرین‌گل، سیاه رودبار ، ‌خاک پیرزن . قله در میانهء راه سه مسیر اول پناهگاهی 70 متری ساخته شده که کنار آن هم چشمهء آبی جوشان است و محل بسیار مناسبی برای اتراق و شب‌خوابی و استفاده از طبیعت است.

توضیحات کامل در ادامه مطلب

تصاویر 


وجه تسمیه قلعه ماران


رامیان با تاریخی کهن سرزمینی محصور در میان کوههای البرز شرقی با چشمه ساران ، آبشارها و جویبارهای متعدد و دارای جنگل ها و چشم اندازهای زیبای طبیعی است. این سرزمین در طول تاریخ توجه بسیاری از امرای فارس ، ترک ، مغول و عرب را به خود جلب کرده است .


در مورد وجه تسمیه رامیان نظرات مختلفی وجود دارد . بنا به نظر گروهی در هزاره ی اول و دوم قبل از میلاد اقوامی در دو/2 کیلومتری رامیان به نام کهنه رامیان زندگی می کرده اند . این اقوام « آرامیان » نامیده می شدند که مردمانی سامی نژاد از اهالی بابل واقع در بین النهرین بوده اند.در تاریخ مشیرالدوله مهاجرت این قوم را از نواحی شمالی دانسته اند که به مرور حرف « آ » از کلمه آرامیان حذف و به رامیان تبدیل شده است .


گروهی نیز عقیده دارند با توجه به اینکه رامیان در مسیر جاده ابریشم قرار داشته و جاده ای کاروانی از میان این سرزمین از ایالت هیرکانیا یا اوره کانیه (جرجان) به طرف قومس ( شاهرود ) می رفته آن را « راهمیان » یا « راه میانه » گفته اند . جاده رامیان به علت اینکه مقداری از آن کالسکه رو بوده و سهل العبورترین جاده هیرکانیا محسوب می شده است و نسبت به جاده کاروانی کرتوی کتول که به خاطر پیچ های متعدد و دوری « راه کرانه » نامیده می شد از موقعیت ویژه ای برخوردار بود. امروزه قسمتی از جاده کاروانی چند هزار ساله رامیان در دامنه های شمال شرقی ( دروازه جرجان ) و (شمال غربی دروازه استر آباد ) باقی مانده است .


رامیان در زمان اسکندر به نام « رومیان » و در دوره سلوکیان با نام « لابوس » خوانده می شده است . مورخین یونانی و ارمنی قبل از میلاد رامیان را به نام « لابوس » می خوانده اند . کلمه لابوس از لیبوس به معنای موقعیت گرفته شده است و به دلیل اینکه رامیان موقعیت سوق الجیشی و استراتژیکی خاصی داشته لابوس نامیده شده است .


اولین اقوامی که در این منطقه زندگی کرده اند « تپورها » بوده اند که به خاطر قدرت جسمانی و اندام تنومندشان به این نام خوانده می شدند و آنان در سفال سازی سر آمد زمان خود بوده و فلز را نیز می شناخته اند.


امروزه سفال های مربوط به این ادوار در تپه های باستانی رامیان به وفور قابل رؤیت است . بعد از ورود آریاییها به این منطقه و ترکیب با تپورها ، نژاد « آریا مردی » یا « آمردها » به وجود آمد.


در سال 230 قبل از میلاد « اردوان » یا اشک سوم موفق شد در محل رامیان فعلی در یک جنگ اعجاب انگیز قدرتمندترین پادشاه سلوکی با سپاهی حدود 60 هزار نفر را به مصالحه بکشاند و اقوام ساکن در رامیان را باید عامل اصلی این ییروزی به حساب آورد . پادشاه سلوکی ، پادشاه اشکانی ( اشک سوم ) را رسما ً به عنوان پادشاه ( پرتره – پارت ) ایران شناخت . در دوره حکومت سلوکیان در 200 قبل از میلاد ، تیرداد وارد رامیان شد و مدتی با تپورهای کوهستان جنگید و قلعه ماران رامیان ( دژتاکی ) را به عنوان پایتخت ییلاقی خویش برگزید.


در دوره حکومت ساسانیان گروهی از ترکان به شمال ایران ( استان گلستان کنونی ) حمله کردند . و در نواحی شمال شرقی ( محلی به نام ترک محله ) وارد شدند . در زمان عمر خلیفه دوم و حمله به این نواحی بین این اقوام و مسلمین جنگهایی پدید آمد ، که به شکست سپاهیان اسلام منجر شد . در تاریخ طبری نام آن واقعه بلندجـَر آمده است ( بلندجـَر نام گیاهی است با رشدی حدود 30 تا 70 سانتیمتر که در کوه ها و کوهپایه ها می روید . کوهی نیز هم اکنون با نام بلند جار ( بـَلـَند جـَر ) در غرب رامیان مشرف بر شهر وجود دارد .)


در قبرستان بزرگی که در این ناحیه وجود دارد سنگ قبرهایی از سال 20 و 137 هجری موجود می باشد .


در دوره تیموریان ، تیمور و پسرش میرانشاه وارد رامیان شده و در قلعه ماران دو دژ به نامهای تیمور قلعه ( قلعه تیمور گورکانی ) و قلعه میرانشاه که امروز به همین نام خوانده می شوند ساختند و نام « قلعه میران » از این پس مصطلح شد .


در اوایل حکومت صفویه گروهی از ترک های گرایلی به رهبری سلطان یتیم گرایلی وارد رامیان شدند . این گروه قزلباش از حامیان صفویه و جزو قوای شاهسون بودند که در سرکوب ازبکها نقش مهمی ایفا کردند .


در دوره زندیه ، حسینقلی خان قاجار قوانلو وارد رامیان شده و در قلعه سکونت نمود و از طوایف رامیانی جهت بسط حکومت خود استفاده نمود .


طوایف ساکن در رامیان شامل : بای – رجبلو –صادقلو – قوانلو –کاغذ لو– یازرلو( که ترک هستند ) می باشند .

منابع :

راهنمای مازندران – تاریخ نشر 1342 ، توسط استانداری مازندران

دایره المعارف سرزمین و مردم ایران تألیف عبد الحسین سعیدیان

خاتون هفت قلعه اثر دکتر باستانی پاریزی سال نشر 1365 ، انتشارات امیر کبیر

تمدن مردم ایران تألیف دکتر عبدالحسین زرین کوب

سرزمین جاوید – سقوط سلوکیها اثر ماریژان موله کیرشت

تاریخ طبری

گرگان نامه اثر ذبیح الله مسیحی

تاریخ روض الصفاء نوشته رضا قلی خان هدایت

 

قلعه میران یا قلعه موران یا قلعه ماران یا دژتاکی قله ای به ارتفاع 2430  متر است که در جنوب غرب شهر رامیان واقع شده است در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت 3 کیلومتر مربع قرار دارد که در طول تاریخ پایتخت و مرکز برخی حکومت ها بوده است که از مهمترین ان ها می توان به پایتخت ییلاقی سلسله اشکانیان اشاره کرد . همچنین کتب فراوانی در خصوص تاریخ قلعه میران مطالبی نگاشته اند که در ذیل به برخی از انها اشاره می شود :


1- ابت در سال 1260ه.ق در باره موران قلعه می نویسد: موران قلعه ، کوه بلندی است در طرف شرقی استرآباد و هشت فرسنگی آن. بالای آن قلعه خرابه ایست که زندانی و چاهی و اراضی کشت دارد. دسترسی به قلعه از راهی باریک است می گویند در موران قلعه محمد زمان خان-یکی از حکام محلی دوران فتحعلی شاه- تمام سران ایل قاجار را زندانی کرد و برادر خود-رحیم خان-را مامور ایشان نمود و اعلان استقلال داد.فتحعلی شاه سربازانی به فرماندهی حسین خان –پدر حاکم امروزی(1260)استرآباد-به این قلعه فرستاد. ساکنان استرآباد او را اسیر کردند و به دست سربازان رحیم خان دادند.


2- رابینو در باره قلعه موران می نویسد: قلعه ماران در کوه ماران(=ایلان)از کوههای رامیان در میان چمنزاری واقع است. راه باریکی به آن منتهی می شود. در مقابل مهاجمان به آسانی قابل دفاع است


3- نصیرالکتاب نقل می کند که محمد حسن خان جلایر خود را فرمانروای دشت گرگان نموده و اعلان استقلال داده بود. موقعی که حکومت مرکزی برای سرکوبی او لشکر فرستاد به قلعه ماران کوه پناه برد.


4- در تاریخ اشکانیان تالیف محمد حسن خان اعتمادالسلطنه آمده است که سلاطین اشکانی شش ماه از سال را در تیسفون سر می کردند و شش ماه دیگر را در ییلاقات طبرستان و مازندران و شاه کوه و استرآباد بودند.


5- سایکس مدعی است که قلعه ماران. همان پایتخت دوم اشکانیان است که تیرداد ساخته و آن را دارا نامیده که همان داریون یونانیان است.


6- همچنین گریگوری ملگونوف در بیان ثروت کوهستان های استرآباد اشاره به کوه قلع ماران در شرق فندرسک دوازده فرسنگی فندرسک که حاوی قلع و مس است می کند.


7- سعیدی مولف کتاب رامیان و فندرسک در باره قلعه ماران(=موران)می نویسد. کوه قلعه ماران بلندترین کوههای بخش رامیان و گرگان است. سر کوه مسطح و مرتع گاو و گوسفند است و چشمه آبی بر سر کوه است که مورد استفاده دامداران است. گندم های ذخیره امیر خان سردار- برادر محمد زمانخان که در چاههایی که در قله است همانند ذغال تا امروز باقی است

منابع :


1- سفرنامه ابت.63
2- رابینو-سفرنامه مازندران واسترآباد.ترجمه غلامعلی وحید مازندرانی-تهران 1336ص172
3- سعیدی -رامیان و فندرسک.ص19
4- گریگوری ملگونوف- ترجمه دکتر امیر هوشنگ امینی-کرانه های جنوبی دریای خزر-ص.184-مرداد1376
5- محمد حسن خان اعتمادالسلطنه-تاریخ اشکانیان-چاپ نقش جهان.1371-ص184


همچنین کتب فراوانی در خصوص تاریخ قلعه میران مطالبی نگاشته اند که در ذیل به برخی از انها اشاره می شود :

از نظر پوشش گیاهی میتوان منطقه را بسیار غنی دانست .درختان ازگیل وحشی -ولیک -ممرز -توسکا -انواع بلوط و گیاهان دارویی فراوان

واز نظر پوشش جانوری از گرگ -خرس -روباه وشغال وپلنگ -گراز وخرگوش ودر ارتفاعات بالاتر کل وبز نام برد.

کوهنوردان بسیاری از منطقه دیدن میکنند که در تابستان وبهار وپاییز از یک مسیر ودر زمستان مسیر دیگری را انتخاب میکنند.

از بالای روستای پاقلعه در یک هوای صاف وآفتای قله های فراوانی دیده میشوندکه میتوان به قله :


کوه النگ ۲۸۸۸ متر

کوه کلب درویش ۲۳۶۲متر

کوه قاسم ۲۹۷۷متر

در جنوب وجنوب شرقی کوه توابه ۲۱۶۲متر

کوه یورت گل در شرق

رشته کوه خاک سا ۱۵۱۶ متر در شمال

  • نوشته : روابط عمومی گروه کوهنوردی نارون
  • تاریخ: ۱۸ آذر ۱۳۸٩
  • نظرات ()

  • narvangroup

    narvangroup

    http://narvangroup.persianblog.ir

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    گروه کوه نوردی نارون گرگان

    Blog